Waar was ik…?

Ik dacht, er gaat wel iemand iets zeggen of mailen. ‘Waar is je verhaal’ of zoiets. Twee weken niets, zonder afbericht. Maar nee. Niet dat ik daardoor in de put raak hoor. Jullie worden overladen met berichtjes, verhaaltjes, dingetjes om te lezen. Ik snap het wel.

Waar ik was? Gewoon hier. Maar het was (en is) even heel erg druk. Dat heeft me voorheen nooit weerhouden, maar ik had ook even niet echt inspiratie Lees meer

Geen vijanden nodig

De reacties op de uitzending van Kassa waren niet mals. Met zulke vrienden hebben we geen vijanden nodig. Door elkaar naar beneden te trappen, stellen we de hele paardensector in een verkeerd daglicht voor de buitenwereld. Helpt elkaar met werkbare oplossingen, in plaats van het bestoken met lelijke reacties.

I hit the ground running…

Wat meteen opvalt in Amerika? Dat er een andere sfeer heerst. Wij Nederlanders vinden het al snel onecht, al die ‘how are you’s. Gemeend of niet, het is wel een smeermiddel, waardoor de samenleving een stuk positiever aanvoelt. Ze zijn trots op hun land en ze zeuren niet. Aanpakkers, die alles proberen en dan wel zien hoe het afloopt. Kunnen wij echt nog wat van leren.

Het tweede wat meteen opviel was de hoeveelheid oudere mensen die gewoon meedoen in het arbeidsproces, daarom worden gewaardeerd en daar dus ook voldoening Lees meer

Hete bliksem

Ik heb ernstige bezwaren tegen zoete smaken in mijn warme eten. Misschien moet ik dit even anders inleiden. Het heeft te maken met de verderfelijke gewoonte van sommigen om fruit door hun diner te doen. Lijfstraffen is wel het minste wat ik daar tegenover zou willen stellen.

Het komt allemaal door een trauma, opgelopen in mijn jeugd. Mijn zuster Wendy is tien jaar ouder dan ik. Dat verschil is vooral op jonge leeftijd goed Lees meer

Op weg naar de ruimte

Zal ik één korte broek meenemen of toch twee…? Er ligt een instructieboek klaar voor de achterblijvers. Ik ben me geestelijk aan het voorbereiden op een tocht van tien uur in een vliegende bus, waar je verkreukeld uit komt met een hoofd dat volledig in de war is van alle tijdzones en een lijf dat moet wennen aan 20 graden meer.

Iemand vroeg me van de week of dat nog wel kon, vliegen. Of ik geen vliegschaamte had. Hey, wij hebben geen kinderen hè. De milieuwinst daarvan is Lees meer

Wat vindt je paard er zelf van…?

Ben ik veilig? Dat is altijd het eerste wat een paard denkt. Nou ja, voor zover je dat denken kan noemen. Het is het instinct van een vluchtdier. Onze reactie daarop zou moeten zijn: ja, je bent veilig bij mij. Pas dan heb je de basis voor samenwerking. Doe jij dat? En weet je hoe je dat doet?

Het is een hele korte samenvatting van het nieuwste boek van Mark Rashid. Ik zou er niet zo snel uit mezelf naar hebben gegrepen. Alweer zo’n cowboy Lees meer

Braver paard door beter welzijn?

Onlangs schreef ik iets over de roep om bravere paarden. Smeekbede is misschien een beter woord. Daar kwam veel reactie op. Bijvoorbeeld dat ze er al zijn, mits we het welzijn goed regelen. Is dat zo?

Is welzijn de sleutel tot het bravere paard? Ja en nee. Ik blijf het herhalen: een paard heeft sociaal contact, vrije beweging en nagenoeg onbeperkt Lees meer

Ja, maar……

‘Ja maar’ betekent ‘nee’. Ik hoorde die uitleg eens van iemand. Als ik lesgeef vind ik het geen enkel bezwaar wanneer iemand iets terugzegt, om uitleg vraagt of aangeeft dat het gevoel anders of onprettig is. Daar zit echter wel een kritische grens aan. Wanneer slaat zoiets om weerstand tegen wat je zegt?

In mijn jeugd liet je het wel uit je hoofd om terug te praten tegen een instructeur. Dat waren mensen op een voetstuk. Je had ook niets terug te praten, Lees meer

Braver paard nodig? Leer eerst rijden…

Ik heb sinds kort om de week een nieuw groepje lessers. In het verleden werd het de stofdoekenclub genoemd, maar dat vonden ze niet passend. Het is nu dus de prosecco-groep gedoopt.

De doelgroep bestaat uit recreatieruiters met pony’s en paarden van zeer divers pluimage. Het idee is vooral om plezier te hebben met hun rijdieren, Lees meer

Een paard of een hert…?

Herten in hertenkampen of kinderboerderijen, dat mag binnenkort niet meer. Dieronvriendelijk, zegt de minister. Wat is het verschil tussen een hert en een pony of een paard, vraag ik mij serieus af. Of een ezel, die ook vaak op dergelijke plekken staat? Als dit zo makkelijk kan worden besloten, dan is het dus geen enkel probleem voor de overheid om net zo snel een streep door het hobbymatig houden van paarden te halen. Want je kunt die, meestal in gevangenschap geboren, herten toch niet als wild dier aanmerken? Of paarden, als je maar lang genoeg terug gaat, juist wel?

Ik krijg van zoiets kortsluiting in mijn hoofd. Wat zijn de criteria waarom dit niet meer mag met de één en wel met de ander? Ik vind dat net zo lastig Lees meer