Lesgeven aan (jonge) jeugd doe ik niet. Dat is echt een vak apart. Je moet daarvoor begrijpen hoe een nog niet volledig uitontwikkeld kinderbrein werkt.
Het gebeurde een week of twee geleden en afgelopen week nog een keer. Ik pakte iets. De eerste keer een tafel om te verzetten, van de week de stofzuiger.
Het voordeel van hoe ik mijn leven heb ingericht is dat ik van het één naar het ander hop. Dat is meteen ook een nadeel. Ik wil me namelijk niet zes
Het is niet zo dat ik niks leuk vind. Maar dat is wat anders dan echt hard moeten lachen. Cabaretiers heb ik niks mee. Meestal is het tenenkrommend,
Mijn boosheid is niet erg gezakt. De teleurstelling is nog altijd groot. Je hoopt toch altijd dat er mensen opstaan die eerlijk en sterk genoeg zijn
Met enthousiasme en veel passie iets van de grond krijgen. Dat gaat natuurlijk nooit zonder tegenslag. En ook niet snel. En heus niet alles gaat goed.
In grote lijnen is wel duidelijk wat een ‘goed leven’ voor paarden inhoudt. Dat -ik durf wel te beweren- het merendeel van de houders paarden nog
Je leest het goed. Onder het mom van dat we dan weten welke vuilcontainer bij welk adres hoort, krijgen ze allemaal een chip. Want in vergelijking met
Sociale media verkoopt fantasie. Niet mijn kreet, maar wel eentje waar ik van harte mee instem. Het is trouwens niet iets van de laatste tijd hoor.
Van de week waren we daarmee bezig toen ik een kind hoorde kraaien. Nou verdenk ik één van de jonge krulkippen ervan toch geen hen te zijn, want daar