Het puzzeltje van paardrijden

Het is het jaar van het paard, dus dat belooft wat voor mij en mijn mede-liefhebbers. Hoewel het er met de wereld maar somber voorstaat momenteel. Iedereen is boos, verdrietig of heeft een kort lontje. Als je reikwijdte bestaat uit een beeldscherm en toetsenbord ziet het er helemaal akelig uit, zoveel ellende wordt daar over elkaar uitgestort.

Partner las van de week een verhaaltje van iemand die uitlegde waarom het toch zo mis gaat met de wereld momenteel. Ik moest erover nadenken, maar ik Lees meer

Ik ga cavia’s houden

Het is niet handig om iemand die toch al niet zo goed is in op reis gaan een paar dagen voor vertrek te bestoken met quasi bezorgde appjes over de chaos op de weg en de annuleringen op Schiphol. Tot overmaat van feestvreugde besloten de paarden ook nog even te demonstreren waarom cavia’s houden eigenlijk veel leuker is, door met z’n allen door de draden te vliegen.

Ik had nog honderd dingen te doen. In mijn hoofd was het een zeer georganiseerd lijstje. De sneeuw was ook bij ons gevallen, maar met mate, dus daar Lees meer

Ik ben geen hugger

Verwacht van mij geen warme omhelzing om het nieuwe jaar in te luiden. Of een hand. Ik wens jullie alle goeds, maar met uitzondering van partner houd ik niet van close contact. Tenzij je een paard bent. Dan ben ik all over you. Of een hond of een kat of een kip… alle beesten eigenlijk wel.

Ik had rond oud en nieuw een paar rustige dagen. Nog wel wat lesjes, administratie afronden, dat soort zaken. Maar er was ook, voor het eerst sinds Lees meer

Rechtrichten is uit de mode

Het weer is toepasselijk voor de kerst: ijselijk koude oostenwind. Guur en donker. Zelfs onze paarden zijn blij als ze rond half vijf in de schemering naar binnen morgen, de watjes.

Hoewel de grote mannen zich wel warm houden. Het is zo leuk om te zien. Ze spelen en spelen. Vast een teken dat DD zich fysiek een stuk beter voelt Lees meer

Jury als kind van de rekening

Het was een beetje rare week voor mij, maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien. Tussendoor weer veel gejureerd. Winterwedstrijden is soms afzien, door de omstandigheden en de faciliteiten waar je dan mee wordt geconfronteerd. Ik doel daarbij op de diverse juryhokjes.

Je zou toch zeggen dat een jury een belangrijk onderdeel is voor een dressuurwedstrijd. Wel, op sommige plekken voelt het meer als een noodzakelijk Lees meer

Het einde van een tijdperk

Ik had mijn vorige blog net af toen het bericht van Carl Hester voorbij kwam over de dood van Valegro en Uthopia. Twee voormalige toppaarden, die vrijwel hun hele leven samen zijn opgetrokken en dressuurgeschiedenis hebben geschreven. Hoe mooi en integer is het om ze ook samen een barmhartig einde te gunnen, zodat niet één van de twee eenzaam achterblijft. Ik heb ze meerdere keren in actie gezien en zelfs ontmoet, hun overlijden is het einde van een tijdperk.

De dood van een paard hakt er in. Het is ook fysiek een groot iets dat wegvalt. De lege stal, de lege wei, het schrijnt lange tijd. Zelfs als je wéét Lees meer

Thuisfront, dus niet zeuren

Ik had even een weekje overgeslagen. Geen inspiratie, beetje druk. Nou ja, veel weg bedoel ik dan eigenlijk. Das ook druk, maar dan anders. Het jaarlijkse galaconcert van het Korps Mariniers kwam er tussendoor. En tegenwoordig ben je sneller in Londen dan in Rotterdam. Zeker als daar tegelijkertijd een volksverhuizing dronken Schotse voetbalsupporters naartoe wil.

Ik zit lekker in de concerten de laatste tijd. We waren naar het matinee van de filmmuziek in Amsterdam. Vorig jaar ook en daar was ik toen diep van Lees meer

Gratis paardentraining

De bietencampagne is in volle gang. Hoeveel leertheorieën wil je in de praktijk zien? Kom dan even bij onze paarden kijken. Hun weiland grenst aan het bietenland, waar momenteel monsterachtige machines in ronddenderen. Vervelend? Helemaal niet! Een geweldige kans juist.

Als er iemand pro-agrarisch is ben ik het wel. Ik besef zeer goed dat onze voedselvoorziening afhankelijk is van de mannen en vrouwen die hier lange Lees meer

Donkere wolk

Ik vind mezelf geen spiritueel type. Volgens mij ben ik meer van het aardse, nuchtere soort. Toch kan ik niet ontkennen dat ik momenteel zeer de bui voel hangen. Een constant gevoel van onheil, bevestigd doordat er kort na elkaar allemaal grote en kleine nare dingen in mijn omgeving gebeuren.

Het lijkt wel of het in de lucht hangt. De Wet van Murphy, maar dan niet alleen van die quasi grappige ongelukjes waarom je kunt lachen. Een vervelende Lees meer

Niet gehinderd door enige kennis

Ik ben echt te naïef soms. Van de week hoorde ik weer een verhaal waarvan ik altijd denk dat het niet klopt. Maar het bleek echt zo. Ik ben verbijsterd over de manier waarop soms met paarden wordt omgegaan. Het gebrek aan kennis en het gemak waarmee wordt gedacht dat het dier zich maar moet aanpassen.

Wat is het geval: een vrouw -dat zijn het bijna altijd- heeft in haar jonge jaren pony gereden en daar goede herinneringen aan. Ze is inmiddels in de Lees meer