Jury als kind van de rekening

Het was een beetje rare week voor mij, maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien. Tussendoor weer veel gejureerd. Winterwedstrijden is soms afzien, door de omstandigheden en de faciliteiten waar je dan mee wordt geconfronteerd. Ik doel daarbij op de diverse juryhokjes.

Je zou toch zeggen dat een jury een belangrijk onderdeel is voor een dressuurwedstrijd. Wel, op sommige plekken voelt het meer als een noodzakelijk Lees meer

Paardenbelasting?

Het lijkt wel of ik ergens geregistreerd sta als duizenddingendoekje. Alweer een paniekerige wedstrijdsecretaresse aan de lijn. En toevallig weer op een zeldzaam moment dat ik geen andere belangrijke dingen in mijn agenda had. Als ik kan, help ik graag. Dus alles laten vallen en op naar de Friese kampioenschappen.

Het was de hele tijd stralend weer, tot ik bij C plaatsnam. De hemelsluizen gingen open en hoe. Arme deelnemers. Ik kan dan niet anders dan de motor Lees meer

Doet ie ’t of doet ie ’t niet…

Terwijl ik me licht vertwijfeld afvraag hoeveel slijm een menselijk lichaam eigenlijk kan produceren (want ik hoest me een paar gekneusde ribben) wil ik weer eens een olifant in de porceleinkast gooien. Ga er maar vast voor zitten, want het gaat over jurering…

Ik ben van mening dat als we iets willen ombuigen in de manier waarop paarden worden behandeld en gereden, de jurering een belangrijke rol speelt. Immers, Lees meer

Smaken verschillen

Het is zeuren, de laatste tijd. Ik zie bij grote dressuurwedstrijden, waarvoor je een paar jaar geleden lang van tevoren kaartjes moest reserveren, af en toe half lege tribunes. Voor de kür zijn mensen nog enigszins te porren, maar ook daarvoor loopt de animo terug. Evenementen worden tegenwoordig alleen massaal bezocht als Britt Dekker haar opwachting maakt. Is de belangstelling voor paardensport in een vrije val?

Ik heb net de jaarlijkse jurybijscholing achter de rug. Altijd een leuk weerzien met collega’s en een hartelijke gastheer. Aan de hand van videofragmenten Lees meer

Klagende ruiters en wegwaaiende juryleden

Het was me het Texelweekend weer wel. Drie dagen paarden op een wedstrijdterrein, dat is zelfs voor mij best veel. Wat niet meehielp was het weer. Maar je moet maar zo denken: als je paard dit goed doorstaat, dan kan je alles aan.

Om te jureren ook niet altijd makkelijk. Je zit aan een krap schema vast, dus je kan iemand niet even de bui laten afwachten in een ring met zoveel Lees meer

Weer zo’n waardeloze jury…

Ik val maar gelijk met de deur in huis. Ik ben óók een zesjes jury. Niet altijd, maar soms wel. En ik zal uitleggen waarom. Want zelfs al heb ik er een hekel aan, je ontkomt er niet altijd aan. Dus voordat iedereen weer als vanouds losgaat op die waardeloze jury’s, lees even deze andere kant van de medaille…

Regelmatig worden er digitale klaagzangen aangeheven over die slechte juryleden, die alleen maar vijfjes en zesjes geven. Uiteraard volkomen onterecht Lees meer

De weerbaarheid van een asperge

In de hedendaagse snelle informatiemaatschappij gaat het om de inhoud, niet om de vorm. Dat betekent in de praktijk dat correct taalgebruik en schrijfstijl ondergeschikt is geworden aan de boodschap. Is dit erg? Misschien niet. Maar door mijn achtergrond ervaar ik taalfouten als een nagel, waarmee iemand over een schoolbord krast.

Op taalgebied heb ik nogal een strenge opvoeding gehad, om over de redelijk autoritaire schoolopleiding nog maar niet te spreken. Doodzwijgen of publiekelijke Lees meer

Welzijnsruzie in springwereld

Ik vind springen leuk om naar te kijken en DD en ik doen nog wel eens een lafhartige poging om wat balkjes op de grond op een elegante manier te overwinnen. Maar het is lang geleden dat ik zelf een springwedstrijd heb gereden. Ik weet dan ook niets meer van de tegenwoordige regels die ervoor gelden. Maar ik hoor nog wel eens wat.

De FEI wil vanaf januari de voorzitter van de jury de gelegenheid geven een combinatie uit te bellen als het welzijn van een paard in het geding is. Lees meer

Een heikel jurypunt

Het zat eraan te komen. Iedere ochtend ga ik helemaal achteraan in de wei de paaltjes een meter verzetten, want we hebben nog een reepje vers gras. Daarvoor moet ik een modderige doorgang overwinnen. Vanmorgen zoog één laars vast en ging ik languit voorover. En nee, er zijn geen foto’s of filmpjes van. Jammer hè?

Het was echt blue Monday. We besloten om voor de regen uit een buitenrit te maken, dus ik zat om 9 uur te paard. In een schone, maar wel te dunne rijbroek, Lees meer

Shit-jury gaat weer op pad

De voortgangscontrole van DD was gunstig. Ik mag weer galopperen. In zes weken opbouwen tot L niveau, was de opdracht. Een wisseltje mag wel, hele series nog niet. Nou, dat liet ik me geen twee keer zeggen. De dierenarts was nog op het erf toen ik er al op zat. Hij keek tevreden toe hoe DD draafde, prachtig los in zijn lijf. Dat is hij in galop ook. Maar daardoor voel ik me als een pingpongbal in een jacuzzi. Het hele spul weer een beetje bij elkaar rijden gaat nog even duren, denk ik.

Zondag weer jureren, een lange ring met ruim dertig starts. Ik ga er altijd naartoe met een tas vol hoge cijfers. Ik houd van hoog en waar dat nodig Lees meer