Er werd een dode vis aan zijn staart aan een touw gehangen. In het heldere water zwommen meerdere haaien van een paar meter lengte. Het leek of ze eerst aan de vis roken voor ze hun tanden erin zetten. Het was spectaculair om er zo dichtbij te zijn en absoluut iets van mijn bucketlist. Maar wat ik misschien het meest opvallend vond waren de afkeurende reacties die ik van verschillende kanten kreeg.
Er werd door verschillende mensen vanuit gegaan dat er een haak in de vis zat en dat het dus om haaien vangen in plaats van haaien voeren ging. Toegegeven, dat laatste is ook inmenging in de natuur. De haaien kennen het geluid van de boot en weten al dat er dan een makkelijk hapje aankomt. Is dat erg? Ze leven verder vrij, niet in een pierenbadje van een aquarium, waar ik mijn bedenkingen tegen heb. Maar niet zo erg dat ik de behoefte voel de bezoekers daarvan een digitale tik op de vingers te geven. Je wilt niet weten wat voor reacties ik heb ontvangen. Eerst even vragen hoe het zit is er niet meer bij. Mensen denken iets te zien en het is gelijk boem.
Ik ben een ruimtevaart-gekkie
Het was één asp
ect van een trip, waarover ik nog zoveel kan schrijven. Sommige dingen moeten nog even indalen. Het begon eigenlijk al met de vraag die me ook door velen werd gesteld of Amerika momenteel geen discutabele bestemming is. Ik wilde perse nog een keer naar NASA. Wat er op politiek gebied ook aan de gang is, daar wordt nu een stap gezet in de ruimtevaartgeschiedenis met de eerste bemande Artemis missie. Die zou aanvankelijk in onze reistijd gaan. Dat was alweer uitgesteld, maar de SLS raket werd wel in onze periode naar launchpadpad 39 B gereden en ik heb er met mijn neus bovenop gestaan (waarbij als bonus een gordeldier een paar meter naast me op een veldje gezellig rondscharrelde). Daarnaast deed ik mee aan een speciaal programma, met allerlei lezingen en bijzondere ontmoetingen, onder andere met astronaute Bonnie Dunbar, een zeer inspirerende vrouw.
Wij maken ons drukker
We hebben zoveel gezien. Little Havanna, het Edison en Ford museum, een spectaculair light festival, ik heb enorme vissen (turpins) gevoerd, pelikanen geaaid, ik ben in een zeeschildpaddenziekenhuis geweest. We kwamen toevallig bij Bok Tower Gardens, de man bleek Texelse roots te hebben, wat overal op borden staat. We hebben ons veel tussen de Amerikanen begeven van zeer divers pluimage. De groep die je als rednecks kan omschrijven bij een rodeo is absoluut groot fan van het huidige beleid. Maar er is ook een zeer grote gemiddelde groep, vaak wat meer aan de onderkant van de samenleving, die het werkelijk geen bal interesseert wat er gebeurt. Wij maken ons er in Europa drukker over dan zij. Ik heb geen mensen gesproken die zich ernstig zorgen maken. Wat wel een feit is, is dat ze het huidige beleid op een negatieve manier in hun portemonnee voelen. En dat raakt ze wel.
Voelt niet erg welkom
De Everglades is een nationaal park. Na een heerlijke tijd in Key West wilden we via de swamps naar de westkust. Een zeer vriendelijke park ranger informeerde ons met duizend verontschuldigingen dat ze genoodzaakt was ons een bizar bedrag extra te rekenen voor toegang, omdat we geen US residents zijn. Nieuwe regel. Ze baalde ervan, want het kostte klanten. Ze probeerde het te verzachten door ons een alternatieve route te geven naar een gratis bezoekerscentrum, wat bij nader inzien hartstikke leuk bleek, want er was een grote vlonder waar omheen het wemelde van de alligators en prachtige vogels. Maar toch, het zegt iets over de wind die er waait. Half toeristisch Amerika is een nationaal park, tel maar uit.
Ze kunnen dat als geen ander
Terwijl we hier waren hoorde ik dat het verplichte visum dat je nodig hebt om de USA in te komen ook ineens vier keer zo duur is geworden. Was het daardoor merkbaar rustiger in de toeristische trekpleisters? Ons dagje Disney Epcot was door de week buiten het seizoen goed te doen. Geen lange wachtrijen, erg leuk overal en de vuurwerkshow….wow! Het gloednieuwe Universal park Epic bleek zo idioot druk, dat hadden we ons kunnen besparen. Wel prachtig qua afwerking, maar veel shows die gesloten bleken en verder te weinig te doen voor de hoeveelheid mensen die ze erin laten. Daardoor zijn wachtrijen van 3 uur geen uitzondering. Toch even doorgezet om de nieuwste Harry Potter belevenis mee te maken en eerlijk is eerlijk….je weet niet wat je ziet.
Nooit meer heen…?
Ik schrijf dit bij het zwembad van het hotel. De sleutels zijn ingeleverd, de bagage ligt in de huurauto. We gaan straks nog een keer lunchen bij de Cracker Barrel, naar onze smaak de beste en meest Amerikaanse diner van de ketens. We hebben vaker kleine particuliere diners bezocht, die nog veel leuker en authentieker zijn, maar we eindigen nou eenmaal in Orlando. Is dit voor mij een definitief afscheid van Amerika? Lastig te zeggen. Er wordt door de overheid van alles aan gedaan om Europeanen onwelkom te laten voelen. Ik kon daar makkelijk overheen stappen omdat de Amerikanen dat zelf niet uitstralen. In tegendeel, als je hier je geld komt besteden, wordt dat toegejuicht. Het land draait om commercie, om meer, om groei. Stikstofregels? Vergunningen? Overal waar we keken wordt gebouwd. In Miami komen er 33 wolkenkrabbers bij. Op gebied van de ruimtevaart, wat mij dan zo fascineert, is dit absoluut the place to be. Als je geld hebt, kan hier alles. Wil ik daar nogmaals getuige van zijn? De tijd zal het leren. En hoewel we ook in Florida een koudedipje hadden met maximum temperaturen van 12 graden, was het toch heel fijn om even weg te zijn van ijzig Texel en de dagelijkse zorg voor de kudde.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.