Ik vond het hilarisch, maar eigenlijk is het diep tragisch. Na mijn boze verhaal van vorige week kwamen er verschillende mensen naar me toe die voorzichtig informeerden of het over hen of hun organisatie ging. Tot nu toe was het antwoord steeds ‘nee’, maar dat het er zoveel waren geeft te denken over de hoeveelheid nare roddels die er kennelijk nog meer rondgaan…
Mijn boosheid is niet erg gezakt. De teleurstelling is nog altijd groot. Je hoopt toch altijd dat er mensen opstaan die eerlijk en sterk genoeg zijn en het niet pikken. Nou ja, laten we erover ophouden. Gezien jullie reacties gebeurt het kennelijk overal. Ook al ging het niet over mij (nee jongens, écht niet), het doet wel iets met mijn motivatie. Dus voor degenen die zich aangesproken voelen: besef wat je voor schade aanricht, ook bij de mensen aan de zijlijn.
De zomer voorbij…
Het is het seizoen waarin Mietje met de spinnevingers en haar kornuiten (voor wie zijn klassiekers niet kent: lees Kevertje Plop van Jean Dulieu) massaal naar binnen trekken. Ik ben al geen fan van poetsen en schoonmaken, maar nu duurt het twee keer zo lang, omdat ik zo’n softie ben dat ik alle spinnen vang en buiten loslaat. Waarna ze overigens binnen no time weer achter de gordijnen opduiken.
Schoonmaken moet af en toe, maar ik vind het een geestdodende bezigheid. Zodra je achteraan klaar bent, kun je vooraan weer beginnen. Zéker als je in het buitengebied woont en hooi en stro in je laarzen krijgt op stal. Hoe je ze ook uitschudt, er blijft altijd genoeg aan je sokken hangen om een spoor achter te laten. Het is werkelijk niet te geloven: zelf als ik me daarna helemaal verkleed en nette (lees: niet in de buurt van stal of paard komende) schoenen aantrek om naar yoga te gaan, zie ik terwijl ik in de derde krijger mijn evenwicht sta te bewaren uit mijn ooghoeken ineens toch frutseltjes rond mijn matje liggen…
Rare types met bakjes
Ik voel het ’s ochtends al aan de draden die door de lucht zweven en de scherpere kou. De herfst doet z’n intrede, voor mijn gevoel iets eerder dan andere jaren. Het lijkt sowieso wel alsof alles dit jaar eerder was. Van mij kan de zomer niet lang genoeg duren, dus ik ervaar enige weemoed. De appels zijn rijp en de bramen dieppaars. Dat laatste brengt meteen een leger grijsgekuifden op de been, dat gewapend met emmers en bakjes op de gekste plekken krakend uit de struiken opduikt. Ook als ik nietsvermoedend in mijn rijbaan aan het rijden ben. Ik snap dat de niet-paardenmens er niets van begrijpt dat ik dit minder geslaagd vind. Maar als zo iemand al bukkend en rammelend ineens opduikt op een plek waar normaal nooit een mens is, dan ben ik erg blij met het riempje voor het zadel.
Iets uit een griezelfilm
Hoewel ik niet bang ben voor spinnen, pak ik ze toch liever niet met mijn blote handen. Ze zijn meestal nogal vlug en ik ben bang dat ik ze fijn knijp of een poot uittrek. Glas erover, ansichtkaart eronder en hup het raam uit. Er bestaan ook speciale spinnenvangers, een stok met een soort borsteltje aan het uiteinde dat je om de spin kunt klemmen. Maar ik heb al genoeg troep in huis, dus ik houd het bij dat glas dat ik toch al heb. Van de week zat poes Smurf ineens ’s avonds in jachthouding voor het gordijn. Partner begon al te zuchten dat ie vast weer een muis in huis had losgelaten. Maar Smurf keek steeds omhoog. Na een tijdje stootte partner me hevig aan en wees nogal dringend. Bovenin het gordijn zat een joekel van een spin. Zo groot zie je ze niet vaak hier. Er was een groot glas voor nodig. Partner bleef op veilige afstand, geen fan van alles wat kruipt en sluipt.
Aaaaaah, wat schattig…
Op facebook zag ik een club die spinnen als huisdier houdt. Ze maken prachtige foto’s van hun lievelingen, die er in close up inderdaad best schattig uitzien, met pootjes die wel wat van een poezenpoot weghebben. Uiteraard krijgen ze ook namen. Het haalt het enge er goed vanaf. Zo zijn er ook foto’s van slangen die een gebreid mutsje op hebben. Misschien een idee om dit met meer dingen te doen waar we angst voor hebben? Hoewel, de tandarts met een hoedje op groot in beeld neemt bij mij geen spanning weg.