Na de relatieve rust van de zomermaanden zit ik ineens weer tot over mijn oren in het werk. Het is met een eigen bedrijf vaak hollen of stilstaan. En uiteraard hoe gek je het zelf maakt. Ik voel me er wel lekker bij, workaholic als ik ben.
Het voordeel van hoe ik mijn leven heb ingericht is dat ik van het één naar het ander hop. Dat is meteen ook een nadeel. Ik wil me namelijk niet zes keer op een dag verkleden. Dat vergt enige creativiteit om te voorkomen dat ik bij een serieuze klus in mijn rijbroek of althans naar paard ruikende schoenen op de stoep sta of omgekeerd in een iets te nette outfit in een rijbaan. Op zich jammer, want ik houd van mooie kleren. De zeldzame keer dat ik me na het buitenzetten en stallen uitmesten in de ochtend in een rok hul, gebeurt er steevast iets waardoor ik in looppas over drie omheiningen heen de wei in moet. Dan ben ik er wel weer klaar mee en komt de spijkerbroek opnieuw uit de kast.
Je moet wel meezweven…
De afwisseling van achter een computer en in de buitenlucht maakt dat ik snel moet schakelen. Het zorgt aan de andere kant ook voor frisheid. En die heb ik momenteel wel nodig. Ik ben namelijk bezig meteen boekvertaling die me de nodige hoofdbrekens kost. In de kern is het een nobel verhaal, met de bedoeling om opgedane kennis te delen. De man is echter van het zweverige, filosofische soort met nogal poëtische neigingen om zich te duiden. Hij denkt vast dat hij zijn ideeën daarmee kracht bijzet. Ik kan je verzekeren dat het tegendeel waar is. Je moet doorzettingsvermogen hebben om door de brei heen te komen. Iets met bos en bomen.
Het wordt onzin door A I
Vertalen is een vak apart. Het wordt slecht betaald, wat zeer onterecht is, want het is een heidens karwei om de intentie van iemand te vatten en correct weer te geven. Eigenlijk schrijf je zelf een heel boek. Uiteraard wordt er van alles geprobeerd met AI, maar dat is bij zoiets als dit echt geen succes. Artifial Intelligence gaat dichterlijke beslommeringen letterlijk weergeven, waardoor er onzin staat. Ik ga er woord voor woord doorheen en moet er soms best lang over nadenken hoe ik de bedoeling in begrijpelijke taal vat. Daarbij is het mijn taak om dicht bij het origineel te blijven. Dat is in dit geval maar goed ook. Als ik er mijn eigen vertaling van had gemaakt was het één A4tje geworden, want al die wolligheid past niet zo bij mij. Was gezien de tijdsdruk die er ook meestal op zit wel lekkerder geweest, maar helaas.
Samenvatting
Als eigen baas is ‘nee’ zeggen uiteraard een optie. Waarom dan toch doen, zoiets? Nou, omdat ik alle vormen van kennisdeling op gebied van het begrijpen van paarden toejuich. En er is nou eenmaal een doelgroep die sinds de paardenfluisteraar van mijmerende cowboys houdt. Dat is natuurlijk prima. Als ik vind dat ik het beter of althans begrijpelijker kan, moet ik zelf weer eens aan een boek beginnen. Maar mijn conclusie is dat bijna niemand daar meer op zit te wachten. Niet op mijn ‘wijsheid’ en omdat er niet meer wordt gelezen. Geen hele boeken, in ieder geval. Heb je daar ook last van en wil je een korte samenvatting van dit boek? Een paard is geen ding, maar een levend wezen. Pas als je dat écht ziet en probeert te begrijpen, kan je in samenwerking tot iets moois komen, waarbij je altijd uit moet gaan van de primaire drijfveren: kuddedier, prooidier. Dwang en teveel gericht op het einddoel? Dan sluit een paard zich af of hij rent weg. Einde boek.