Elke ochtend, voor hij naar buiten, gaat til ik in zijn stal één voor één alle benen van DD even op. Het is een routine waarmee ik ben begonnen toen hij baby was. Niet alleen fijn voor de hoefsmid, maar je voelt daardoor ook automatisch of er ergens plekjes of verdikkingen zitten. Bovendien is het een leuk spelletje om de dag mee te beginnen. Hij weet het uiteraard, dus als ik maar wijs, tilt hij netjes zijn voet op en legt hij zijn been in mijn hand. Is hij in een ongeduldige bui -en dat is hij vaak- dan doet hij het zelf al terwijl ik nog bezig ben de stal in te lopen.
Van de week waren we daarmee bezig toen ik een kind hoorde kraaien. Nou verdenk ik één van de jonge krulkippen ervan toch geen hen te zijn, want daar komen af en toe gekke geluiden uit. Maar dit klonk toch echt als een kind. DD keek ook verbaasd om. Samen liepen we naar het open stalraam en keken we naar buiten. Daar staat een jongeman met een kind op zijn arm. ‘Halloooo’ zegt hij vriendelijk. Evengoed schrik ik me een hartverlamming. Er is nooit iemand ’s ochtends. En al helemaal niet óp het erf. Deze meneer is dus over of door het toegangshek gekomen.
Even paardjes aaien…
Er staat geen bordje ‘verboden toegang voor onbevoegden’ op ons hek. Een hek lijkt mij genoeg qua duidelijke aanwijzing. Ik vermoed dat de man het kind wilde bezig houden dat waarschijnlijk ijselijk vroeg wakker was geworden in de vakantiebungalow of zoiets. Even paardjes kijken. Of misschien hadden ze de kippen gezien, die vanaf daglicht los over het erf scharrelen. Vast allemaal onschuldig genoeg. Maar mij verbijstert zoiets. Hoe kom je erop om zomaar iemands terrein op te lopen als daar een hek voor zit? Wat nu als ik bij hem in de vinexwijk ongevraagd via de gamma-schutting de tuin in kom, blijft hij dan ook zo vriendelijk lachen?
Een gevangenis is er niks bij
Ik verbaas me ook altijd zo over die reclames dat je je pand moet afsluiten en liefst beschermen alsof het Fort Knox is. Alsof je iets misdaan hebt als je de boel niet goed op slot hebt. Dat je verzekering niet uitbetaalt omdat je er zelf om hebt gevraagd. Dat is toch de omgekeerde wereld? Iemand hoort niet ongevraagd binnen te lopen en al helemaal niet aan je spullen te zitten, dáár zit de fout. Sensorlampen, al dan niet zichtbare beveiligingscamera’s, we kunnen niet meer zonder. Zelfs wij hebben ze. Dat is toch eigenlijk van de zotte?
Nog meer naar je telefoon turen
Ook in de paardenhouderij rukt deze vorm van controle steeds meer op. Ik ken een collega die werd gebeld door een pensionklant om even een dek recht te trekken. Wat bleek, ze had een camera op de stal gemonteerd, zodat ze haar paard in de gaten kon houden. Dat werd een enorme bron van onrust voor beide partijen. Zij zat de hele tijd naar die beelden te kijken en hij had een sterk ‘big brother is watching you’ gevoel. Ik zou het ook als gebrek aan vertrouwen opvatten. Zet ‘m dan maar in je eigen tuin. Hier zou dat trouwens toch niet werken, want ze staan merendeels buiten.
007 lag nog in bed
Het is overigens best tricky om zomaar ons erf op te lopen. We hadden wel zo’n enorme bewakingshond kunnen hebben. En mijn ‘licence to kill’ lag toevallig nog vredig te slapen in zijn bedje, maar die is tenslotte getraind om iemand op 200 manieren met z’n blote handen te vloeren. Ik heb ooit, jaren geleden, een dronken toerist de stuipen op het lijf gejaagd door op hem af te hollen in een wapperende badjas met een ceremonieel sabel, waarmee je overigens nog geen slagroomtaart kunt aansnijden. Dus je bent gewaarschuwd als je hierheen komt met snode plannen.